Wierzchołek zikkuratu
Szukaj na stronie...

mapa strony

tutaj jesteś: Strona Główna >> Architektura >> Świątynie >> Biała Świątynia

Biała Świątynia


Biała Świątynia znajdowała się w świętym okręgu boga Ana - Kulaba w Uruku. Stała w odległości 500 metrów od kompleksu E-anny, której styl architektoniczny z niszami, przyporami i innymi jeszcze zdobieniami był podobny. Nazwa świątyni wzięła się od koloru zewnętrznych ścian, które były pokryte cienką, białą, gipsową elewacją, co dawało jej olśniewającą jasność w silnym świetle słonecznym. Obiekt datuje się na warstwę Uruk IVa lub Uruk III, czyli na okres około 3200-2900 p.n.e.

Skrzydlaty dysk - symbol bogów sumeryjskich
Cyfrowa rekonstrukcja Białej Świątynia oraz zigguratu, wykonana przez Gernam Archeological Institute
Ryc. 1/ Cyfrowa rekonstrukcja Białej Świątyni oraz zigguratu, wykonana przez Gernam Archeological Institute

Budynek świątyni stał na 40-to centymetrowym asfaltowym podwyższeniu i wzniesiony był na wysokim trapezoidalnym tarasie, zwanym zigguratem Ana, o wymiarach 50 x 46 x 10 metrów oraz o wysokości 13 metrów. Dzięki temu świątynia górowała nawet nad potężnymi murami obronnymi miasta i na płaskiej równinie, na której znajdowało się miasto Uruk była widoczna z bardzo daleka. Ziggurat miał pochyłe, ozdobione ryzalitami boki i przypominał swoim kształtem ściętą piramidę. Od strony wschodniej prowadził na niego jeden ciąg schodów, który u szczytu rozchodził się na kolejne, prowadzące jeszcze wyżej schody oraz w rampę, biegnącą północnym, a następnie zachodnim skrajem platformy i prowadzącą do świątyni, stojącej bliżej jej południowego krańca (Ryc.1). Taras był kulminacją ciągłych przebudowań, mających swój początek jeszcze w przedsumeryjskim okresie Ubajd. Materiałem, z którego wzniesiono tą strukturę była suszona cegła. Jego płaską górną część pokryto warstwą bitumu, co stanowiło solidny wodoodporny fundament dla świątyni.

Biała Świątynia w Uruku. 1. rampa prowadząca na taras 2. klatka schodowa 3. miejsce na posąg bóstwa 4. ołtarz
Ryc. 2/ Biała Świątynia w Uruku: 1. rampa prowadząca na taras 2. klatka schodowa 3. miejsce na posąg bóstwa 4. ołtarz

Sama świątynia miała wymiary 17,5 na 22,3 metrów, a jej rogi skierowane były na cztery strony świata.

Między rzędami cegieł, w obmurowanie wkładane były okrągłe naczynia, których otwory tworzyły poziome szlaki światłocienia.

Do wnętrza można było wejść poprzez trzy wejścia. Dwa z nich znajdowały się naprzeciwko siebie w krótszych ścianach i prowadziły bezpośrednio do nawy kultowej, a jedno usytuowane było w dłuższej, południowej ścianie. Plan świątyni miał układ trzyczęściowy (Ryc.2). Nawę z posągiem na bóstwo i ołtarzem ofiarnym otaczały po obu stronach rzędy niewielkich pomieszczeń. Wydaje się, że dwa pomieszczenia od południowej ściany były klatkami schodowymi, które prowadziły na dach . W centralnym pomieszczeniu znaleziono mnóstwo kości, całość została spalona i zasypana. Szczątki pozwalają przypuszczać, że odprawiano tutaj jakieś obrzędy. Świątynia nie była duża ze względu na to, że i tak do środka nie dopuszczano tłumów.

Galeria zdjęć


Cyfrowa rekonstrukcja Białej Świątyni w Uruku, wykonana przez German Archaeological Institute Próba rekonstrukcji Białej Świątyni w Uruku wraz z platformą - szkic Przekrój przez centralne pomieszczenie Białej Świątyni w Uruku. Cyfrowa rekonstrukcja wnętrza wykonana przez German Archaeological Institute Cyfrowa rekonstrukcja wnętrza Białej Świątyni w Uruku, wykonana przez German Archaeological Institute Plan zigguratu oraz Białej Świątyni w Uruku Pozostałości zigguratu boga Ana, na którym niegdyś stała Biała Świątynia
Skrzydlaty dysk - symbol bogów sumeryjskich

data utworzenia: 30.09.2010
ostatnia aktualizacja treści: 06.04.2016

źródła:
Sztuka Starożytnego Wschodu - Antoni Mierzejewski
Eanna, White Temple and Uruk period – Catrine Painter Foster
Khan Academy


kontakt
statystyka wejść